Girdap

“Hayatın penceresi önünde ömür boyu sadece mevsimlerin geçip gittiğini görmenin ahmaklığı herkesi sarmışsa da o bir günün, onun içinde yankılandığı seslere kulak verdiğinde nasıl dünyaya sağır olduğunu anlamıştı. Kendiyle barışmaktansa, sürekli doğru bildiği yanlışları yine ona kendisi söylesindi, bir başkasının söylemiş olduğu doğrunun kendinde yanlış anlaşılma ihtimali daha yüksekti ki bir insanın hayatında doğrular ve yanlışlar birbirinin üzerini örten gölgeler gibi. Ruh ise çektiği bütün acılarda insanı bir maşa olarak kullanıyordu. Girdap hangi yöne dönerdi?”Yazar kitabında, hezeyanlarını…