Canavarı Yendik

"... Maşallah maşallah, sen iyileşmişsin Meltem. Odanız da çok güzel. Insan burada sıkılmaz. Park gibi havadardır. Penceresi bahçeye bakıyor. Şiir bile yazabilirsin.`Hasta yatağında çelimsiz duran krema tenli kız, dayısına mahzun gözlerle baktı:`Dayı, şiir yazma yeteneğim yok ki!``Günlük tutarsın. Ben de onları roman yaparım.``Peki, dayı. Söz mü?``Söz` Herhalde yazacaksın değil mi, dayı?``Elbette``Olsem de...`Gerisini getiremedi. Odaya bir hüzün çöktü. Dayı, yenge, anne, hasta, hatta öbür yatakta refakatçi olan kadın bile ağladı. Çok soğukkanlı olan Basri Hoca da kendini tutamadı. Keşke şiirde…