Kederin Doğusu Suyun Ayak Sesi

“Bir şair gördüm, seslenirken bir zambağa, ‘siz’ diyordu.” Kederin Doğusu & Suyun Ayak Sesi’nde gökyüzünden, yurdundan, bitkilerden, şehirlerden, insanlardan, kuşlardan, çiçeklerden, acılardan, kederden, sevinçten, bilgelikten, aşktan, inançtan, yoksunluktan, yaşamdan, ölümden şiir devşiren bir şairin sesi duyulur. İran’dan taşarak yakın komşulardan uzak kıtalara dek yayılan bir şiirin sesidir bu.Ne sen görüyorsun ne de dağ. Bu bağın meyvesi: Keder, keder…Dökülsün gam, susamış bir testisin sen. Düşsün çiçek, kokusun sen.Bu şevk sarmaşığı, sula onu, gider susuzluğunu. O korku çocuğu, masal anla…