Silindir Şapka Giyen Köylü

Kadın kocasının ölümünden sonra papağanı ile yaşadı. Papağana neler öğretmedi. Günlerce kafesi karşısına aldı. Kocasının cümlelerini öğretti. Papağan o hale geldi ki kadın ne yapsa, nasıl hareket etse kocasının bir cümlesini tekrar ediyordu. Böylece seneler geçti. Dul kadın fena vaziyetlere düştü. Kar bir günde camları örttü. Kadın da şaşırdı, papağan da… Hele papağan kafesinde fırdolayı dönüp güneşi arıyordu. Aradı, taradı, fakat neye yarar ki güneş yüzünü göstermedi. Papağan üşüdükçe üşüyordu. Tüyleri dikti. Kadın soğuktan büzüldü. Papağan gene sözlerini söyledi: “Karıcığım” dedi. “Yahu” ded…