Elma Dersem Çık

Elma dersem çık” dediklerinde ortaya çıkan çocukluğumuz kalmadı artık. Ne değişti o günden bugüne? Kim inandırdı her birimizi bu ölüme? Kim korkuttu yarınlardan bizi? Kim sakla diyor çocukluk neşemizi, eğlencemizi, özgürlüğümüzü, birliğimizi, beraberliğimizi? Kim? Kim öğretti yaş alırken çocukluğu vermeyi? Ne çabuk affeder, kabul eder, devam ederdik…Sana söylüyorum. Korkma artık!İçinde bir yerlerde o çocuk. O canlı, neşeli, iyi çocuk. O masum, gizleniyor acılarının arkasında. Hadi bir iyilik yap kendine. At üstündeki anıları teker teker. Gizlenmiş küçük “sen”ler var her yerde. Bir davet bekliy…